Ex-hedgefundmanager kiest voor de bakkerij van zijn schoonvader

Half maart opent Simon Meijssen een nieuw filiaal, op de Zuidas. Econoom Daan Potjer, een bekende naam in de financiële wereld, is de nieuwe directeur in de bakkerij van zijn schoonvader en diens vrouw.

Foto: Jean-Piere Jans

Vlnr: Daan Potjer, Marja Meijssen en echtgenoot Co Meijssen

Als de schoonmaker op vrijdagavond tegen tien uur het pand verlaat, zijn de eerste bakkers net binnen. Daan Potjer, zijn schoonvader Co Meijssen en diens vrouw Marja zijn zichtbaar enthousiast als ze rondleiden door de bakkerij. “Bakker ben je niet een paar uur per dag. Een bakker is altijd aan het werk,” zegt Marja Meijssen. De vrouw van Co Meijssen, de derde generatie die de leiding heeft over het familiebedrijf, laat zich niet zomaar wegtrekken bij het deeg. Interviews geeft de familie maar zelden: geen tijd. “Ik heb net nog tegen de meisjes beneden gezegd dat ze me gewoon kunnen roepen als het te druk wordt.”
Eind vorig jaar vroeg Daan Potjer (39) zijn 67-jarige schoonvader Co Meijssen of hij het bedrijf in kon. Co Meijssen, die verantwoordelijk is voor de groei van één naar zes winkels, had zijn schoonzoon hier al eens over benaderd, maar toen was Potjer nog te druk met zijn werk in de financiële wereld. Potjer werkte jaren als fondsmanager bij de vermogensbeheertak van ABN Amro en richtte in 2008 met een aantal bankiers zijn eigen hedgefonds en vermogensbeheerder op: Aethra Asset Management.
Maar het lukte Potjer niet om tijdens de crisis met zijn nieuwe bedrijf genoeg geld van beleggers binnen te halen. Terwijl hij had gerekend op honderden miljoenen euro’s, kwam hij niet veel verder dan  tien miljoen. Veel grote institutionele beleggers durfden niet in te stappen, omdat ze zijn fonds te klein vonden. Voor de zomer van 2011 kondigde hij het einde van Aethra Asset Management aan.
Ondanks de mislukking van zijn eigen bedrijf, werd hij benaderd door verschillende financiële instellingen. Maar Potjer verraste de financiële wereld met een bijzondere carrièreswitch door te kiezen voor de bakkerij van zijn schoonvader. Het ondernemerschap beviel hem zo goed, dat hij niet opnieuw in vaste dienst wilde. Met de keus voor de bakkerij heeft hij van één van zijn hobby’s – verantwoord eten – zijn beroep kunnen maken.

De interesse in verantwoord eten ontstond twaalf jaar geleden, toen Potjer met zijn vrouw in Londen woonde. “Daar was het brood vaak zo slecht, dat mijn vrouw en ik beter gingen opletten hoe en met welke ingrediënten het was bereid. Zo kwamen we erachter dat bepaalde soorten bruin brood de kleur te danken hadden aan de toevoeging van karamel. Echt, je wilt niet weten wat er allemaal in fabrieksbrood zit. Bij de samenstelling van fabrieksbrood wordt nauwelijks op smaak en kwaliteit gelet, het gaat erom dat het zo snel en goedkoop mogelijk gemaakt kan worden,” zegt Potjer.
Enthousiast vertelt hij over de croissants van Simon Meijssen, die een dag rust krijgen voordat ze de oven ingaan, zodat er meer smaak aan zit. Sinds november vorig jaar is Potjer dagelijks in de bakkerij te vinden. Maar de verwondering over de producten is er nog steeds. En die gaat niet meer over, volgens Marja Meijssen. “Ik zit al veertig jaar in het vak, maar ik word nog steeds geraakt als ik een perfect brood uit de oven zie komen. Het klinkt een beetje weeïg, maar ik kan ’s avonds niet wachten tot het ochtend is. En als we een nieuw product maken, slaap ik de hele nacht niet.”
“Ons brood is een natuurproduct. De luchtvochtigheid en de buitentemperatuur hebben invloed op het bereidingsproces. De laatste tijd waren we vaak later klaar vanwege de kou. Als het deeg te lang blijft staan, zit er zo een vliesje op,” zegt Potjer. Natuurlijk is de wereld van brood een andere wereld dan de financiële. Maar Potjer ziet ook parallellen. “Neem de stabiliteit. Dit bedrijf is al meer dan honderd jaar oud. Het is de bedoeling dat we nog zeker honderd jaar bestaan. Daarvoor is het belangrijk dat we stabiel zijn. In de financiële sector geldt hetzelfde:

een aanbieder van financiële producten die voortdurend op trends inspringt, zal nooit een stabiel bedrijf opbouwen.”


Met andere woorden: Potjer en zijn schoonouders pleiten voor een zekere standvastigheid van het assortiment. “De basis is altijd dezelfde. Mensen eten al honderd jaar wit-brood, bruinbrood en volkorenbrood. Er zijn wel trends. Zo is er nu weinig vraag naar mues­libollen en loopt dubbel donker heel goed. Maar wij hanteren de filosofie van bedrijven als Apple en Ford. We gaan niet iets maken omdat het trendy is, we maken producten waarin we zelf geloven,” zegt Potjer.
Niet dat ze vernieuwing schuwen. Integendeel. Co Meijssen was zelfs de eerste bakker in de stad die inzette op luxe brood. Omdat dat soort brood – denk aan zuurdesembrood – tien jaar geleden nog niet zo gangbaar was als nu, opende Meijssen een nieuwe bakkerij met een eigen lunchroom onder een andere naam: Bakken met Passie, in de Amsterdamse Albert Cuypstraat. “Ik heb het bewust als een apart bedrijf opgericht. Ik wilde de zaken gescheiden houden,” zegt Co Meijssen.

Het idee voor Bakken met Passie deden Co en Marja Meijssen op toen ze in 2000 in Londen, terwijl ze bij Potjer en zijn vrouw op bezoek waren, op zoek gingen naar lekker brood. “Uiteindelijk vonden we het beste brood bij Baker & Spice in South Kensington. Wij hebben het type brood dat zij hebben hier geïntroduceerd,” vertelt Co Meijssen, die twee bakkers van Baker & Spice een half jaar naar Amsterdam haalde om het ambacht aan Nederlandse bakkers te leren. “Het is een heel ander bedrijf, met een andere cultuur. Bij Bakken met Passie gaat het om het toppunt van smaak, daarbij bekommeren we ons niet om de prijs. We importeren speciaal tarwe uit Frankrijk,” zegt Marja Meijssen.
Bakken met Passie ging stilletjes open. “Ik zag speciaal brood niet als gat in de markt,” zegt Co Meijssen. “We hadden ook geen marktonderzoek gedaan. Wij wilden gewoon het beste brood bakken. Uiteindelijk bleek het wel een gat in de markt te zijn.” Bakken met Passie heeft inmiddels volop concurrentie gekregen, waaronder het Vlaamsch Broodhuys, dat in 2002 de eerste winkel in Amsterdam opende en nu zes filialen heeft.
“En dat terwijl wij in het begin vreselijk veel moeite hadden om bakkers te vinden die met ons in zee wilden gaan. De meeste bakkers hadden totaal geen vertrouwen in ons concept. Overigens zijn we nu nog steeds op zoek naar bakkers met een echte passie voor het vak,” zegt Marja Meijssen. “De bakkersgemeenschap is vreselijk traag. De Bakkersopleiding in Amsterdam heeft bijvoorbeeld onlangs de desemcursus geschrapt. Het is alsof de bakkersgemeenschap niet echt doorheeft dat ze wordt ingehaald door de supermarkt aan de ene kant en de zeer specialistische bakkerszaken aan de andere kant,” zegt Potjer.

Of de directie van Meijssen van plan is meer filialen van Bakken met Passie te openen, sinds een toenemend aantal mensen zonder aarzeling vijf euro of meer voor een speciaal brood neerlegt? “Nee, de Amsterdamse vloerkadetten die we al meer dan honderd jaar maken, blijven ook gewoon bestaan. Niet iedereen is een liefhebber van bijzonder brood. Maar een geselecteerd aantal producten van Bakken met Passie is tegenwoordig ook te koop in de winkels van Simon Meijssen. In de nieuwe winkel op de Zuidas bijvoorbeeld, gaan we luxegebak van Bakken met Passie aanbieden.”
Potjer is sinds vorig jaar bezig met het onderzoeken van de geschiedenis van de bakkerij, met de bedoeling daar op termijn een boek over te schrijven. Om meer inzicht in de gang van zaken te krijgen is hij in de kasboeken gedoken waarin sinds de start van de bakkerij in 1910 dagelijks de omzetten worden bijgehouden. “Die kasboeken geven een prachtig beeld van de prijsvorming van brood. En dat niet alleen: ook de geboorte van de kinderen, verschillende recepten en het broodrantsoen tijdens de Tweede Wereldoorlog staan vermeld.”
“Die boeken geven veel inzicht in het ondernemerschap. Dat ligt mij wel. Ik vind dit werk net zo spannend als het werk in de financiële sector,” zegt Potjer. “Ik beslis over investeringen in nieuwe winkels, maar ook over de aanschaf van een koffiezetapparaat en de hoogte van een vitrine in de toonbank. Toen ik voor ABN Amro werkte, leek het alsof er een geldmachine in de kelder stond. Iedereen kreeg zijn salaris toch wel. Hier liggen meel en rozijnen in de kelder. Daar moet iets mee gebeuren, anders verdienen we niks.”

“Co Meijssen heeft geluk dat hij binnen de familie een opvolger heeft gevonden om de bakkerij voort te zetten. Veel bakkers kampen momenteel het probleem dat ze geen opvolging kunnen vinden,” zegt Sandra Wever van NBOV, de brancheorganisatie van bakkers. Wever voorspelt een schaalvergroting in de branche, omdat voor veel ondernemers die geen perspectief op opvolging hebben samengaan met een andere bakker de enige manier is om te overleven. “Ik zie het aantal ondernemers dalen, terwijl het aantal bakkerijen licht stijgt,” zegt Wever, die aangeeft dat er bij de branchevereniging op dit moment tweeduizend ondernemers staan geregistreerd die samen zo’n vierduizend vestigingen vertegenwoordigen.

Eerder gepubliceerd op zaterdag 25 februari 2012 in Het Parool (Economie)

Gerelateerde artikelen:

, ,