Twee namen om in de gaten te houden

Op het prestigieuze modefestival in Hyères, zijn dit jaar twee van de tien finalisten Nederlands: Liselore Frowijn en Anne Kluytenaar. Wat maakt hun werk zo bijzonder?

Werk van Liselore Frowijn

Het is nogal een prestatie dat twee van de tien finalisten die meedoen aan het modefestival in Hyères Nederlands zijn. Het Festival International de Mode et de Photographie geldt wereldwijd als toonaangevend instituut op het gebied van jong talent. Jaarlijks sturen minstens vierhonderd ontwerpers van over de hele wereld hun werk in. Liselore Frowijn (22) en Anne Kluytenaar (27) behoren tot de tien finalisten die dit weekend de kans krijgen hun werk te presenteren in Zuid-Frankrijk.
Dat in de Nederlandse modewereld vaak wordt geklaagd over het niveau van de ontwerpers die meedoen aan de Amsterdam Fashion Week, heeft dus niets te maken met een gebrek aan talent. Er zijn genoeg talentvolle ontwerpers, maar die presenteren zich liever in het buitenland.
Geef ze eens ongelijk. Toen Viktor & Rolf in 1993 alle prijzen in Hyères wonnen, betekende dat het begin van hun internationale carrière. Van zo’n loopbaan kunnen Frowijn en Kluytenaar voorlopig alleen maar dromen, maar of ze winnen of niet: deelname aan het festival betekent sowieso dat hun werk wordt gezien door invloedrijke personen uit de internationale modewereld. De jury bestaat uit onder anderen Carol Lee en Humberto Leon, het creatieve duo achter modemerk Kenzo, en Eric Wilson, moderedacteur van InStyle US.
Frowijn en Kluytenaar zijn in Nederland nog niet zo bekend. Frowijn, die vrouwenmode maakt, studeerde vorig jaar cum laude af aan modeacademie Artez in Arnhem. Afternoon of a Replicant heet de collectie, die is geïnspireerd op de collages van kunstenaar Henri Matisse. In juli won ze de Frans Molenaar Couture Prijs met haar eigenzinnige kleurrijke kleren. De afgelopen maanden werkte ze voor de bekende stoffenfabrikant Vlisco aan de ontwikkeling van een nieuwe collectie. Ze is een van de drijvende krachten achter The Much, Much, een collectief van achttien studenten uit Arnhem, dat tijdens de laatste modeweek in Parijs zelf presentaties regelde om zijn werk onder de aandacht van de internationale modejetset te brengen.

Werk van Anne Kluytenaar

Kluytenaar is al in juli 2012 afgestudeerd, ook aan modeacademie Artez. Ze maakt mannenmode en kon direct na haar afstuderen als stagiaire terecht bij het atelier van Viktor & Rolf in Amsterdam. Begin vorig jaar had ze het zo druk met haar stage op de afdeling mannenmode dat ze pas in november besloot haar eindexamenwerk alsnog op te sturen naar de jury van het festival in Hyères. Lux is Crossing heet de collectie, die is gebaseerd op iconische elementen van chique dameskleding. Het idee kwam voort uit de mededeling van haar vader een paar jaar geleden dat hij door het leven wilde als vrouw.
Voor de presentatie in Hyères hebben beide ontwerpers nieuw werk gemaakt, omdat ze de kans kregen via de organisatie stoffen te bestellen bij Première Vision, een vooraanstaande stoffenbeurs in Parijs. ‘De collages van Matisse zijn nog steeds het uitgangspunt van de collectie die ik dit weekend presenteer. De kleren zijn wel een stuk luxer en chiquer omdat ik nieuwe en exclusieve materialen heb gebruikt’, zegt Frowijn. Kluytenaar: ‘Ik vond het belangrijk om nieuw werk te maken, want ik krijg niet zo vaak de gelegenheid mijn kleding te laten zien aan zulke belangrijke modemensen.’

Het werk van de twee ontwerpers is niet te vergelijken. Niet alleen omdat Frowijn vrouwenmode maakt en Kluytenaar zich richt op mannen. Het werk van Frowijn is modern omdat ze elementen uit de sport, denk aan lycra, combineert met klassieke luxe elementen, zoals met de hand aangebrachte borduursels. Kluytenaar zet ook in op traditionele technieken, bijvoorbeeld in de vorm van het verstevigde binnenwerk en de kettingen die ze met de hand op de jasjes heeft gezet om te zorgen dat ze mooi vallen.
Waar Frowijn felle kleuren en sportieve materialen gebruikt, kiest Kluytenaar voor veel zwart-wit en klassieke tweedstoffen. Met haar eigenwijze vertaling van vrouwen- naar mannenmode – simpel gezegd maakt ze Chanelpakjes voor mannen – speelt ze in op de toenemende populariteit van androgyne mode en de opkomst van modellen als Andrej Pejic en Valentijn de Hingh, die allebei balanceren op de grens tussen man en vrouw.
Volgens Jean-Pierre Blanc, al bijna dertig jaar directeur van het festival in Hyères, is het typisch voor de nieuwe generatie ontwerpers dat er nauwelijks sprake is van onderlinge samenhang tussen de verschillende collecties. Mode is allang geen dictaat meer en dus is het werk van de tien finalisten allemaal anders. Een gemene deler is er wel: die zit volgens Blanc in het enthousiasme en de energie die ze in hun werk stoppen.
Dat is bijzonder, want de economische omstandigheden in de mode zijn momenteel weinig florissant. De markt is zo goed als verzadigd en voor jonge ontwerpers is het moeilijk om te concurreren met grote beursgenoteerde ondernemingen als LVMH. Je zou denken dat het pessimisme in de mode veel zwarte kleren oplevert. Maar de nieuwe generatie ontwerpers, waar Frowijn en Kluytenaar deel van uitmaken, valt juist op door hun opvallend uitbundige en eigenzinnige mode.

Toevoeging: Liselore Frowijn won de Prix de Chloé en haar werk is nu te zien in de Oude Kerk in Amsterdam tijdens Salon

Festivalvilla 
Villa Noailles is een van de indrukwekkendste modernistische woningen van Frankrijk. De villa werd gebouwd tussen 1924 en 1928, in opdracht van Charles en Marie-Laure de Noailles. Het gebouw, dat bestaat uit verschillende kamers en terrassen die door trappen met elkaar worden verbonden, met een zwembad dat uitkijkt over de Middellandse Zee, geldt als het absolute meesterwerk van architect Robert Mallet-Stevens. Voordat de organisatie van het toen nog kleine modefestival er in 1985 zijn intrek nam, stond het jaren te verkommeren. Nu is het de thuisbasis van het modefestival en van de Design Parade, en worden er regelmatig tentoonstellingen over hedendaagse architectuur en fotografie georganiseerd. villanoailles-hyeres.com

 Eerder gepubliceerd op 25 april 2014 in de Volkskrant (V katern)

Gerelateerde artikelen:

, , , , , ,